Verbinding, levendig, kleurrijk, echt. Vier belangrijke woorden als je het over mij, en dus ook over mijn werk hebt. Ik heb lang getwijfeld of ik de creatieve kant op wilde of iets met mensen wilde doen: in fotografie vond ik beide. Iemand fotograferen gaat voor mij verder dan alleen een mooi plaatje maken, ik wil je leren kennen en het allermooiste in je naar boven halen. Hierdoor ben ik altijd betrokken bij de mensen met wie ik werk, en sta ik soms zelfs een traantje weg te pinken op een bruiloft. Het liefst ga ik met elke klant een avondje borrelen om het uitgebreid te hebben over wie je bent, wat je drijft en waar je energie van krijgt. Daar krijg ik namelijk energie van, energie om weer te vertalen naar foto’s die écht laten zien wie jij bent.

“I love my job,” zeg ik heel vaak. En dat meen ik, ik hou ontzettend veel van fotograferen en van mensen. Het is een kwetsbaar ding, het is liefdewerk. Elke keer weer ontstaat er een band met de mensen die ik voor me heb. Soms maar kort, soms voor veel langere tijd. Je geeft je bloot aan mij en dat vind ik mooi, dat raakt me. Ik hou ervan om vast te leggen wat het allerbelangrijkste is: liefde. Het verwelkomen van een nieuw hoofdstuk in je leven of soms juist helpen bij het afsluiten ervan, maar altijd met liefde in de hoofdrol. Met ‘dit is wie ik echt ben’ als leidraad. Het leven kent hoge bergen en diepe dalen, en dwars door alles heen loop en leef ik een paar passen mee, omdat woorden soms niet genoeg zijn. Soms een beetje aan de zijlijn, soms heel dicht bij de kern, maar altijd met liefde en warmte.

Tot snel,

handtekening-klein

Foto’s: linksboven Esmée Franken / midden Julia d’Ailly / rechtsonder Amanda Drost

Hoe ben je fotografe geworden?
Toen ik 11 was begon ik met een compactcamera foto’s te maken van onze paarden. Toen ik steeds meer andere onderwerpen ging fotograferen ontdekte ik hoe leuk ik het vond! Ik kocht steeds betere camera’s door de tijd heen en ben mezelf alles gaan aanleren. Op mijn 17e fotografeerde ik voor het eerst een bruiloft en op mijn 19e registreerde ik me bij de Kamer van Koophandel. In de eerste jaren had ik er bijbaantjes naast voor 2 dagen in de week, maar inmiddels mag ik mezelf al sinds 2013 fulltime fotografe noemen!

Hoeveel bruiloften fotografeer je per jaar?
Ongeveer 20 per jaar. Meer bruiloften neem ik niet aan, omdat ik me volledig wil inzetten om elke bruiloft naar mijn beste kunnen te fotograferen. Als ik er elke week 3 zou doen, zou het lopende band werk worden. Daarnaast vind ik het heel erg leuk om naast het vastleggen van bruiloften nog andere dingen te fotograferen, zoals portretten, loveshoots, kleine familiesessies en allerlei andere dingen.